Μενου επιλογών

 


Υπερηχογράφημα καρδιάς εμβρύου

Υπερηχογράφημα καρδιάς εμβρύου

 

Αυτό το υπερηχογράφημα είναι μια εξειδικευμένη μελέτη της καρδιάς του εμβρύου που εκτιμά την ανατομία και την λειτουργικότητα με σκοπό να επισημάνει ή να αποκλείσει την παρουσία συγγενών ανωμαλιών ή αλλοιώσεων στον καρδιακό ρυθμό. Ο ιδανικός χρόνος εκτέλεσης είναι μεταξύ της 18ης και 22ης εβδομάδας κύησης αλλά μπορεί να γίνει και σε κάθε άλλη στιγμή κατά την εγκυμοσύνη. Είναι εξαιρετικά χρήσιμο για την διαχείριση της εγκυμοσύνης και για τον προγραμματισμό που αφορά τόσο τον χρόνο του τοκετού όσο και τον τρόπο και τον χώρο που θα γίνει (κέντρα με δυνατότητα αντιμετώπισης παιδιατρικών καρδιακών παθολογιών). 

Η προγεννητική διάγνωση των συγγενών καρδιοπαθειών αποτελεί σημαντικό μέρος της σύγχρονης διάγνωσης και μαιευτικής και νεογνικής φροντίδας. Οι ανωμαλίες της καρδιάς και των μεγάλων αγγείων είναι οι συχνότερες ανωμαλίες καθώς παρατηρούνται περίπου στο 0,2% έως 0,8% του συνόλου των γεννήσεων. Η συχνότητα αυτή αναφέρεται σε ζωντανά νεογνά και πιθανότατα η αληθινή συχνότητα των συγγενών καρδιοπαθειών στο έμβρυο να είναι πολύ μεγαλύτερη. Οι πρώιμοι εμβρυικοί θάνατοι είναι συχνά αποτέλεσμα πολύπλοκων καρδιοπαθειών ή χρωματοσωμικών ανωμαλιών που συνοδεύονται από καρδιακές ανωμαλίες. Η προγεννητική διάγνωση των συγγενών καρδιοπαθειών διευκολύνει τη λήψη αποφάσεων που αφορούν στον τοκετό στο κατάλληλο νοσοκομειακό περιβάλλον, τη διακοπή της κύησης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την ενδομήτρια θεραπευτική αγωγή.
Η αιτιολογία των καρδιακών ανωμαλιών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στα γνωστά προδιαθεσικά αίτια περιλαμβάνονται ο σακχαρώδης διαβήτης, τα αυτοάνοσα νοσήματα η λήψη φαρμάκων όπως το λίθιο και οι συγγενείς λοιμώξεις, όπως η ερυθρά. Γονιδιακές μεταλλάξεις και χρωματοσωμικές ανωμαλίες απαντώνται στο 5% των περιπτώσεων. Καρδιακές ανωμαλίες συναντώνται στο 90% των εμβρύων με τρισωμία 18 ή 13, στο 50% των εμβρύων με τρισωμία 21 και στο 40% των εμβρύων με σύνδρομο Turner.

Οι ενδείξεις για την διενέργεια αυτής της εξέτασης αφορούν τόσο την μητέρα όσο και το έμβρυο:

Ενδείξεις μητέρας

Ενδείξεις εμβρύου

Κληρονομικές νόσοι

Οικογενειακό ιστορικό συγγενών ανωμαλιών

Λοιμώξεις μητέρας στην εγκυμοσύνη

Σακχαρώδης διαβήτης, αυτοάνοσα νοσήματα

Λήψη φαρμάκων, αλκοόλ κλπ

Χρωμοσωμικές ανωμαλίες

Υπερηχογραφικές ενδείξεις καρδιακής ανωμαλίας

Αυξημένη αυχενική διαφάνεια

Άλλες ανατομικές ανωμαλίες του εμβρύου

Υπολειπόμενη ανάπτυξη του εμβρύου

Καρδιακές αρρυθμίες


Όταν ένα προηγούμενο παιδί έχει συγγενή καρδιοπάθεια, ο κίνδυνος υποτροπής σε μία νέα κύηση είναι περίπου 2%, ενώ όταν υπάρχει ιστορικό δύο παιδιών με νόσο, τότε ο κίνδυνος ανέρχεται σε 10%. Όταν ο πατέρας πάσχει από συγγενή καρδιοπάθεια, ο κίνδυνος για το έμβρυο είναι 2%, ενώ όταν πάσχει η μητέρα ο κίνδυνος ανέρχεται σε 10%.
Οι υπέρηχοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν επιτυχώς στον προγεννητικό έλεγχο της εμβρυικής καρδιάς και στη διάγνωση πολλαπλών καρδιακών ανωμαλιών. Το ποσοστό διάγνωσης στα εξειδικευμένα κέντρα πλησιάζει το 90%, αλλά αναφέρεται στην προγεννητική διάγνωση μείζονων ή μέτριας σοβαρότητας καρδιοπαθειών, σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου. Στο γενικό πληθυσμό, αντίθετα, το ποσοστό διάγνωσης συγγενών καρδιοπαθειών κατά το υπερηχογράφημα ρουτίνας παραμένει πολύ χαμηλό.

Περιορισμοί της εξέτασης:   Η διάγνωση κάποιων ανωμαλιών της καρδιάς δεν πάντοτε εφικτή με το υπερηχογράφημα. Αυτό μπορεί να οφείλεται στους παρακάτω λόγους:

Να πρόκειται για μικρή ανωμαλία

Η ανωμαλία να εξελίσσεται στην διάρκεια της κύησης και ενώ κατά την διενέργεια του β επιπέδου να μην υπάρχουν ευρήματα, η κατάσταση να επιδεινωθεί αργότερα

Κάποιες ανωμαλίες που διαγιγνώσκονται μετά την γέννηση, αφορούν φυσιολογικά ευρήματα κατά την ενδομήτρια ζωή (ανοιχτό ωοειδές τρήμα, ανοιχτός αρτηριακός πόρος και μεσοκολπική επικοινωνία)

ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΩΝ ΣΕ ΚΛΙΜΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟ 1 ΕΩΣ ΤΟ 10. ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Μικρό, μυικό μεσοκοιλιακό έλλειμμα, ανοικτό ωοειδές τρήμα και βοτάλλειος πόρος: αυτόματη σύγκλειση.

Μικρό μεσοκοιλιακό έλλειμμα, μικρό μεσοκολπικό έλλειμμα, ήπια στένωση πνευμονικής: δεν απαιτούν θεραπεία.

Μεσοκοιλιακό έλλειμμα, ήπια στένωση αορτής, μέτρια στένωση πνευμονικής, ανοικτός βοτάλλειος πόρος: θεραπεία χαμηλού κινδύνου, καλό μακροχρόνιο αποτέλεσμα.

Απλή τετραλογία Fallot ή μετάθεση, σοβαρή στένωση πνευμονικής, μέτρια στένωση αορτής, στένωση ισθμού αορτής:  <5% θνησιμότητα, καλό μεσοπρόθεσμο αποτέλεσμα.

Κολποκοιλιακή επικοινωνία, σύνθετη τετραλογία Fallot ή μετάθεση, δεξιά κοιλία διπλής εξόδου, σοβαρή στένωση αορτής:  5% θνησιμότητα, καλό αποτέλεσμα, αλλά πιθανές επιπλοκές.

Κοινός αρτηριακός κορμός, τετραλογία Fallot με απλή ατρησία πνευμονικής, σύνθετη στένωση ισθμού αορτής: 10% κίνδυνος απώλειας, μέτριο αποτέλεσμα, ανάγκη για πολλαπλές επεμβάσεις.

Ατρησία τριγλώχινας, κοιλία διπλής εισόδου: σχετικά υψηλός κίνδυνος απώλειας, αποκατάσταση μιας κοιλίας.

Ατρησία μιτροειδούς, σύνθετη ατρησία πνευμονικής, κριτική στένωση αορτής: σχετικά υψηλός κίνδυνος απώλειας, ανάγκη για πολλαπλές επεμβάσεις.

Σύνθετη κολποκοιλιακή επικοινωνία, σύνδρομο αριστερής υποπλαστικής κοιλίας, ατρησία πνευμονικής με ακέραιο μεσοκοιλιακό διάφραγμα: >30% κίνδυνος απώλειας, αποκατάσταση μιας κοιλίας.